Beurzen: Niet langer of, maar wanneer

De wereldwijde aandelenmarkten gedragen zich opnieuw alsof risico niet langer bestaat. Technologieaandelen blijven stijgen, artificiële intelligentie blijft de dominante obsessie van de markten en Wall Street bereikt voortdurend nieuwe recordhoogtes. Beleggers lijken ervan overtuigd dat sterke bedrijfsresultaten en de AI-revolutie de markten verder omhoog kunnen blijven duwen, ongeacht geopolitieke instabiliteit of economische onzekerheid.

Maar onder dat optimisme worden de waarschuwingssignalen steeds moeilijker te negeren.

Terwijl aandelenmarkten feest vieren, sturen de obligatiemarkten een veel donkerdere boodschap uit. De rendementen op staatsobligaties zijn scherp gestegen doordat beleggers zich steeds meer zorgen maken over inflatie, energieprijzen en stijgende financieringskosten. Olieprijzen die boven de 100 dollar per vat blijven, gecombineerd met twee onafgewerkte oorlogen en voortdurende instabiliteit in belangrijke geopolitieke regio’s, hebben de vrees doen terugkeren dat inflatie veel langer hoog kan blijven dan verwacht.

De groeiende kloof tussen euforische aandelenmarkten en nerveuze obligatiemarkten heeft veel investeerders doen geloven dat een grote marktcorrectie niet langer een kwestie is van of, maar van wanneer.

De recente beursrally begon nadat hoop op een tijdelijk staakt-het-vuren in het Midden-Oosten beleggers ertoe aanzette opnieuw massaal aandelen te kopen. Sindsdien is de S&P 500 sterk gestegen, vooral gedreven door een kleine groep gigantische technologie- en halfgeleiderbedrijven die verbonden zijn aan artificiële intelligentie.

Tegelijkertijd bereiden obligatiebeleggers zich echter voor op een totaal andere economische realiteit.

Stijgende obligatierentes weerspiegelen de verwachting dat centrale banken de rente langer hoog zullen moeten houden om inflatie onder controle te krijgen. Hogere rentevoeten verhogen de financieringskosten voor overheden, bedrijven en consumenten. Hypotheken worden duurder, bedrijfsinvesteringen vertragen en speculatieve activa worden kwetsbaarder.

Dat is bijzonder belangrijk voor de huidige aandelenmarkt, omdat veel AI-gerelateerde bedrijven tegen extreem hoge waarderingen worden verhandeld op basis van verwachtingen van enorme toekomstige groei. Naarmate financieringskosten stijgen, beginnen beleggers zich onvermijdelijk af te vragen of die verwachtingen niet te optimistisch zijn geworden.

Maar economie is slechts een deel van het verhaal.

De geopolitieke situatie zelf wordt steeds instabieler, terwijl de markten vreemd genoeg grotendeels losgekoppeld lijken van de mogelijke gevolgen daarvan.

De wereld wordt momenteel geconfronteerd met twee onafgewerkte oorlogen die zwaar blijven wegen op de wereldeconomie. In Oekraïne is er nog steeds geen duidelijk einde in zicht. Recente Oekraïense aanvallen op Russische olie-infrastructuur en zelfs doelwitten gelinkt aan Moskou tonen aan dat het conflict evolueert in plaats van afneemt. Zulke aanvallen verhogen ook het risico op een veel krachtigere Russische reactie, wat het conflict verder zou kunnen uitbreiden buiten Oekraïne en Europa in een directere en gevaarlijkere confrontatie zou kunnen duwen.

Tegelijk blijft het Midden-Oosten uiterst fragiel. Steeds meer regionale machten begrijpen dat langdurige stabiliteit en economische ontwikkeling onmogelijk volledig kunnen terugkeren zolang de spanningen rond Iran onopgelost blijven. Landen zoals de Verenigde Arabische Emiraten hebben zich jarenlang gepositioneerd als wereldcentra voor financiën, toerisme en investeringen, maar de voortdurende regionale instabiliteit bedreigt die visie.

Dat zet bijkomende druk op de Verenigde Staten en zijn bondgenoten. De regio verlaten zonder een duidelijke oplossing rond de nucleaire ambities van Iran en de bredere regionale positie van het regime, dreigt de onzekerheid nog jarenlang te verlengen. De energiemarkten weerspiegelen die angst nu al.

Toch blijven aandelenmarkten handelen alsof toekomstige AI-winsten alleen voldoende zijn om eindeloos optimisme te rechtvaardigen.

De markten lijken vandaag verdeeld tussen twee tegenovergestelde realiteiten.

Aan de ene kant staat het geloof dat artificiële intelligentie een historische technologische revolutie creëert die productiviteit, winsten en economische groei jarenlang kan aandrijven. Sterke bedrijfsresultaten van grote technologiebedrijven blijven dat optimisme ondersteunen.

Aan de andere kant nemen de zorgen toe over inflatie, energieschokken, geopolitieke instabiliteit en een vertragende economische groei. Obligatiemarkten weerspiegelen steeds meer de vrees dat de wereldeconomie misschien minder veerkrachtig is dan aandelenbeleggers momenteel denken.

Wat de zorgen verder versterkt, is de terugkeer van speculatief gedrag op de financiële markten. Het enthousiasme van beleggers voor opties en sterk geconcentreerde technologie-investeringen begint steeds meer te lijken op eerdere periodes van overdreven optimisme vlak voor marktcorrecties. Een groot deel van de huidige marktsterkte hangt af van slechts een handvol bedrijven die de verwachtingen blijven overtreffen.

Ondertussen vertellen de Europese markten een veel voorzichtiger verhaal. In tegenstelling tot Wall Street hebben Europese aandelen moeite gehad om volledig te herstellen, belast door hun grotere afhankelijkheid van energie-import en geopolitieke onzekerheid. Dat contrast toont hoe afhankelijk de Amerikaanse rally is geworden van AI-gedreven enthousiasme in plaats van van breed economisch vertrouwen.

Voorlopig blijven aandelen stijgen omdat beleggers geloven dat winsten en technologische innovatie zwaarder zullen wegen dan inflatie en geopolitieke risico’s. Maar de geschiedenis toont aan dat markten zelden voor altijd losgekoppeld blijven van economische fundamenten.

Een aandelenmarkt die perfecte toekomstige AI-winsten inprijst terwijl oorlogen, inflatierisico’s, energieschokken en geopolitieke escalatie grotendeels genegeerd worden, blijft uiteindelijk een fragiele markt.

Uiteindelijk zal één van beide kanten zich moeten aanpassen.

Ofwel zullen inflatievrees en geopolitieke spanningen voldoende afnemen om het huidige optimisme te rechtvaardigen, ofwel zullen de markten geconfronteerd worden met realiteiten die ze tot nu toe hebben genegeerd. En als dat gebeurt, kan het uitzonderlijke vertrouwen van vandaag snel omslaan in een scherpe correctie.

Op dit moment geloven de markten nog steeds dat het feest kan doorgaan.

Maar steeds vaker lijken financiële markten erop te wijzen dat het einde van dat feest misschien enkel wordt uitgesteld — niet vermeden.